Catch kill signal in Python

Leave a reply

We can check for Ctrl-C with KeyboardInterrupt exception as follows:

try:
    while True:
        print "Echo ", raw_input(">")
except KeyboardInterrupt:
    print "Good bye"

When python process was killed, we will not get KeyboardInterrupt. But we can instead catch SIGTERM sent by kill command.

In order to catch SIGTERM, we can do:

import signal
import sys
 
def signal_term_handler(signal, frame):
    print 'got SIGTERM'
    sys.exit(0)
 
signal.signal(signal.SIGTERM, signal_term_handler)

List of signal is available in POSIX Signals. Note that SIGKILL cannot be caught.

Live abroad แรก

Leave a reply

บล็อกนี้ขอเปลี่ยนเรื่องจากการเขียนโปรแกรมบ้าง…. เพราะเขียนโปรแกรมอย่างเดียวเดี๋ยวเครียดเกิ๊น!

Live abroad ในชื่อเรื่องไม่ได้หมายถึงการเดินทางไปเรียนหรือใช้ชีวิตในต่างประเทศ แต่เป็นการไปใช้ชีวิตกินกับนอนอยู่บนเรือดำน้ำแทนครับ (ขอย้ำว่า กิน นอน ดำน้ำ กิน นอน ดำน้ำ จริงๆ)

เรือดำน้ำ!…. พูดผิดแบบนี้อยู่เรื่อย แล้วคนก็ตกใจ… ผมหมายถึง เรือที่นักดำน้ำนั่งไปดำน้ำ แต่เรือไม่ได้ดำลงไปใต้น้ำนะครับ (แต่ถ้าเรือมันจมล่ะก็ ได้ดำน้ำกันจริงๆ ละทีนี้)

Live abroad ครั้งแรกนี้ ไปอันดามันใต้กับพี่โพ Let’s go dive บนเรือ SCUBANET เมื่อต้นเดือนเมษาที่ผ่านมา

กิจวัตรประจำวัน

4 วันที่อยู่บนเรือ… ชีวิตมี routine มากครับ แต่ก็ happy ที่มี routine แบบนี้นะ

07:00 น. กัปตันกดกริ่งปลุก…​ กรี๊งงง….. วันแรกๆ ทุกคนก็กระตือรือร้น ออกจากห้องนอนขึ้นมานั่งฟัง brief ว่า dive แรกของวันจะไปที่ไหนยังไง… วันหลังๆ กัปตันต้องกดกริ่งหลายครั้งเหมือนกัน กว่าจะขึ้นมากันครบ อิๆ

08:00 น. ขึ้นกับว่า เราเป็นกลุ่มดำน้ำกลุ่มแรก หรือกลุ่มที่สอง ถ้ากลุ่มแรกก็ต้องรีบแต่งตัวเตรียมกระโดดน้ำแต่เช้า ถ้าเป็นกลุ่มที่สองจะมีเวลาโอ้เอ้ได้อีกนิดหน่อย :P

พอขึ้นจากน้ำ ล้างตัวเล็กน้อยเปลี่ยนชุดเสร็จ อาหารเช้าก็พร้อม

พอกินข้าวเสร็จก็เข้าไปนอนดูทีวี/หนัง คร๊อกฟี้รอ dive ถัดไป ชีวิตก็วนแบบนี้ไปเรื่อยๆ 4 วัน :)

Night dive แรก

เป็นครั้งแรกที่ได้ดำน้ำตอนกลางคืน รู้สึกตื่นเต้นบ้าง แต่ก็เป็นการดำน้ำที่รู้สึกมีสมาธิและสติมาก รอบข้างมืดไปหมด มีแต่ไฟฉายในมือที่ช่วยให้เรามองเห็น

  • ปลามันก็หลับด้วยแฮะ! แต่ไม่หลับตานะ เพราะไม่มีเปลือกตาหรือหนังตา… ปลานกแก้วตัวใหญ่ๆ นอนนิ่งๆ ไม่ว่ายหนีไปไหน…
  • เจอปลาสิงโตที่ออกหากินตอนกลางคืน ออกมาว่ายป้วนเปี้ยนเยอะเลย ความรู้สึกแรกที่คิดได้ก็คือ ต้องไม่เข้าไปใกล้มัน เพราะฉลามยังโดนพิษจากมันเลย (เล่น Hungry Shark แล้วต้องหลบปลาสิงโต)

มีฉากหนังฉากนึง ที่ผมว่ามันคล้ายๆ กับบรรยากาศที่เห็นใต้น้ำตอนกลางคืน (อาจดูเว่อร์ไปหน่อย) ก็คือ

ภาพจาก http://truthaholics.wordpress.com/category/u-s-commandos/

ฉากหนังในเรื่อง Terminator ที่มีเครื่องบินไล่ล่าส่อง Spotlight หาคน

ในตอนกลางคืนนี้เอง ก็เป็นนักดำน้ำที่เหมือนเป็นเครื่องบินไล่ล่าส่องไฟฉายหาปลา (จากมุมมองเว่อร์ๆ ของปลา)

“ฮว้ากก…​นี่มัน UFO นี่นา” said ปลาสิงโต

ยกพลขึ้นบก

หลังจากที่กิน และเมาเรือ และนอน และตื่นขึ้นมาเมาเรือกลางดึก…. เราก็ได้ขึ้นบกไปเกาะหลีเป๊ะ

พี่โพบอกว่า การมา live abroad ทำให้เราเดินทางไปเกาะหลีเป๊ะได้สบาย(เหนื่อยน้อย) ที่สุดแล้ว

เดินทางด้วยเรือยาง (Dinghy) จากเรือไปเกาะใช้เวลาไม่เกิน 5-10 นาทีถ้วน :P

Night dive ที่สอง

ขอบคุณรูปจาก Let’s Go Dive ครับ

คืนที่สองมีคนลงน้อย เราเลยได้นั่งเรือยางออกไปม้วนหลังลงน้ำ (back roll entry)

ความท้าทายที่ 1: ต้องแบก tank ไว้และนั่งให้ tank ยื่นออกไปนอกเรือยาง เราต้องแบก เกาะ จับและทรงตัวไม่ให้พลัดตกระหว่างเรือวิ่ง (ไม่งั้นอาจได้เปลี่ยนจุดดำน้ำ หะๆ)

พอถึงจุดดำน้ำ และ back roll ลงน้ำแล้ว… ปรากฏว่า ได้ทำระบำใต้น้ำแทน…​ ขาชี้ฟ้าอยู่ 2-3 วินาที ในใจก็คิดว่า เอ๊… จะทำยังไงให้ขามันจม แล้วหัวกับตัวลอยขึ้นมาน๊า…. พยายามเอาขาลง อีกอึดใจมันก็ทำได้แฮะ

ความท้าทายที่ 2 คือ การถอดอุปกรณ์ในน้ำ (weight belt, bcd, fin, …) แล้วพยายามปีนขึ้นเรือ

แถมคลิป

จริงๆ น่าจะเคยโพสต์ไปแล้ว แต่ขอรวบรวมให้มันอยู่ในบล็อกอันนี้ละกันนะครับ

อย่าลืมดูแบบ 1080p นะครับ ;)

ชิวๆ ใต้น้ำ :)

ปล. น่าจะมีใช้ศัพท์ ใช้คำพูดผิด comment ได้เต็มที่เลยครับ :)
ปล2. ขอบคุณพี่โพ พี่กอล์ฟ พี่ปลา พี่โอ๋ พี่เส ที่ทำให้ trip นี้สนุกมากเลยครับ ^_^

Schlemiel the Painter

2 Replies

นาย Schlemiel เป็นช่างทาสี เขารับงานตีเส้นถนน

วันแรกทาสีได้ 300 เมตร หัวหน้าเขาก็ชมว่า “เยี่ยมมากเลย”
วันที่สองทาสีได้ 150 เมตร หัวหน้าบอกว่า “อืม ก็ยังโอเคอยู่นะ”
วันที่สามทาสีได้ 30 เมตร หัวหน้าเขาบอก “เฮ้ย นี่มันใช้ไม่ได้เลยนะเนี่ย วันแรกแกตีได้มากกว่านี้ตั้ง 10 เท่า”

ช่างทาสีบอกว่า “ช่วยไม่ได้นี่นา ก็กระป๋องสีมันอยู่ไกลจากฉันมากขึ้น มากขึ้นทุกวัน”

เขาวางกระป๋องสีไว้ที่จุดเริ่มต้น โดยไม่ได้ย้ายมันตามมา เขาจึงต้องเดินกลับไปไกลขึ้นๆ ทุกครั้งที่เดินกลับไปจุ่มแปรงสี

เรื่องนี้แต่งขึ้นโดย Joel Spolsky เพื่อเลียนแบบพฤติกรรมของ C String ที่การ concatenate ทำได้ช้า เพราะต้องวิ่งจากหัว string ไปจนสุด string ก่อนทุกครั้ง ถึงจะหาตำแหน่งเพื่อเขียน string ต่อท้ายได้ครับ

อ่านเพิ่มได้ใน http://en.m.wikipedia.org/wiki/Schlemiel_the_Painter’s_algorithm

ใช้ python dict อย่างเท่ๆ

Leave a reply

dict ใน python เป็นโครงสร้างข้อมูลชนิดนึง ที่ใช้เก็บ key -> value ได้ เวลาเขียนโปรแกรมกับ dict เราก็มักจะมีท่าที่ต้องเขียนโปรแกรมซ้ำๆ… ผมเพิ่งรู้จักท่าอื่นๆ ที่อยากเอามาแชร์ตามนี้ครับ:

1. defaultdict

เรามักจะต้องเขียนโปรแกรมเช็คว่ามีคีย์ (key) นี้อยู่ใน dict อยู่แล้วรึเปล่า ก่อนที่จะนับค่าเพิ่ม (increment) เช่นโปรแกรมนับความถี่ของตัวอักษรข้างล่างนี้

text = "aaaabbcdeff"
freq = {}
for c in text:
    if c not in freq:
        freq[c] = 0
    freq[c] += 1

เราสามารถใช้ defaultdict มาช่วยให้โค้ดดูสวยงามขึ้นได้ตามนี้ (ขอบคุณพี่ @lewcpe ที่แนะนำให้รู้จักฮะ)

from collections import defaultdict
text = "aaaabbcdeff"
freq = defaultdict(int)
for c in text:
    freq[c] += 1

ตัวอย่างข้างบน เราบอก defaultdict ว่าถ้าคีย์ที่ต้องการยังไม่มี ให้เรียก int() เพื่อกำหนดค่าเริ่มต้น

x = freq['a']       # ปกติจะ KeyError, แต่ถ้าเป็น defaultdict มันจะเรียก
freq['a'] = int()   # เพื่อกำหนดค่าเริ่มต้นให้

2. .setdefault

เวลาเขียนโปรแกรมอ่านค่าจาก dict เราสามารถใช้เมธอด .get เพื่ออ่านค่าจาก dict ได้โดยไม่ต้องกังวลว่าจะมี คีย์นั้นอยู่รึเปล่า เช่น

options = { 'width': 500 }
width = options.get('width', 1000)      # 500
height = options.get('height', 300)     # 300

ตัวอย่างข้างบน เราสามารถอ่านค่า options['width'] ได้สำเร็จ ส่วน height เราได้ค่า default คือ 300 เพราะไม่มีคีย์ height ใน options

สำหรับเมธอด .setdefault นั้นมีพฤติกรรมคล้ายๆ .get แต่มันจะกำหนดค่า default กลับลงไปใน dict ด้วยถ้ายังไม่มีคีย์นั้นใน dict

people_by_blood = { "A": ["Adam", "Eva"],
                    "B": ["John"]}
people_by_blood.setdefault("O", []).append("Job")
people_by_blood.setdefault("A", []).append("Nin")
 
print people_by_blood
{"A": ["Adam", "Eva", "Nin"],
 "B": ["John"],
 "O": ["Job"] }

3. คลาส collections.Counter

คลาส Counter เป็นคลาสเฉพาะกิจ ใช้นับ frequency ครับ ดูตัวอย่างเลยดีกว่า

from collections import Counter
print Counter("aaaabbcdeff")
# Counter({'a': 4, 'b': 2, 'f': 2, 'c': 1, 'e': 1, 'd': 1})
print Counter("aaaabbcdeff").most_common(3)
# [('a', 4), ('b', 2), ('f', 2)]

นอกจากใช้นับ frequency ได้ง่ายแล้ว ยังมีเมธอดสะดวกๆ เช่น most_common ให้ใช้ด้วย

ใครมีท่าอื่นๆ ของ dict ใน python อย่าลืมมาแชร์กันนะครับ ^^

Migrating WordPress Blog to AppFog

Leave a reply

I used to run this blog on a shared web hosting. Recently, I came across AppFog, a PaaS provider, who gives a generous free plan to developers (2GB of rams, and 10 services). It runs PHP, Django, Rails, and so forth.

So I gave it a try. Creating WordPress blog on AppFog is just 2-3 clicks away. You pick an application to deploy, and choose target site (Amazon US/AP, Windows Azure, Rackspace, …)
Continue reading →

หมาป่า แกะ กะหล่ำปลี

Leave a reply

เกมพาคนสัตว์สิ่งของข้ามแม่น้ำนี่มีหลายเวอร์ชั่นมาก เกมนึงที่น่าจะเคยเล่นกันคือ “เกมพาหมาป่า แกะ และกะหล่ำปีข้ามแม่น้ำ” ในเกมนี้ เราต้องพาของทั้งสามอย่างข้ามฝั่งแม่น้ำโดยมีกฎอยู่ว่า

  • พาของข้ามแม่น้ำได้ทีละ 1 อย่าง
  • ถ้าอยู่กันสองต่อสอง หมาป่าจะกินแกะ และ แกะจะกินกะหล่ำ

อ่านกฎ อ่านกติกาเข้าใจยาก… คลิกที่รูปเพื่อลองเล่นเลยดีกว่าครับ

เกมหมาป่า แกะ กะหล่ำ


Continue reading →

Django: QuerySet is not a List

Leave a reply

เวลาดึงข้อมูลจาก Model เช่น

blogs = Blog.objects.all()    # ได้ QuerySet ของบล็อกหลายๆ อัน
print blogs[0].title
print blogs[0].body
print blogs[1].title
print blogs[1].body

จะเห็นว่าเราใช้ QuerySet ได้เหมือนเป็นอาเรย์หรือ list เลย
แต่สิ่งที่ต้องระวังคือ blogs เป็น QuerySet ไม่ใช่ list

เวลาอัพเดทข้อมูลใน model ต้องระวัง

bug แบบนี้

1
2
3

blogs[0].title = "New Title"
blogs[0].body = "new content"
blogs[0].save()

ถ้ารันโค้ดข้างบนแล้ว blogs[0] จะไม่เปลี่ยนแปลงค่าอะไรเลย เพราะ:

  • blogs[0] ในแต่ละบรรทัดเป็น object คนละอันกัน (คนละ instance กัน)
  • การเรียก blogs[0] แต่ละครั้ง QuerySet จะให้ object ใหม่ทุกครั้ง ทำให้การกำหนดค่ามีผลกับ object ในบรรทัดนั้นเฉยๆ
  • blogs[0].save() ในบรรทัดที่ 3 จะอ่านค่า blogs[0] จาก database และ save() กลับไปโดยยังไม่ได้แก้ไขอะไรเลย

ที่ถูกต้องควรเป็น

b = blogs[0]
b.title = "New Title"
b.body = "new content"
b.save()

แต่ถ้าอยากใช้ได้เหมือน list จริงๆ ก็ทำได้โดยบังคับให้ Django มัน evaluate QuerySet ให้กลายเป็น list ด้วยฟังก์ชัน list
เช่น

blogs = list(blogs)

มีข้อเสียคือ
* มี large memory overhead
* blogs.filter ต่อไม่ได้… เพราะโดน evaluate ไปแล้ว

รวมความมึนของผม ใน python

3 Replies 
rules = (
    ( 'foo', 1),
    ( 'spam', 2),
    ( 'bar', 3),
"""
    ( 'egg', 4),
    ( 'python', 5),
"""
)
 
for name, val in rules:
    print name, val

โค้ดข้างบนพอรันแล้วจะเจอ ValueError (too many values to unpack)
ตอนมองแว๊บแรก ก็คิดว่าโค้ดน่าจะโอเค แค่ comment egg กับ python ออกไปแบบหลายบรรทัด… แต่จริงๆ แล้วมันไม่ใช่

เราสร้าง list ที่มี (‘foo’, 1), (‘spam’, 2), (‘bar’, 3) และ “”" (‘egg’, 4),…”"” <– ก้อนนี้เป็น string แบบหลายบรรทัด ไม่ใช่ comment!!

ปล. ตอนนี้มีอยู่ 1 bug, เดี๋ยวมีอะไรเพิ่ม จะเอามาแปะอีกครับ

Closure ใน Python

1 Reply

แฮ่ วันนี้ลองเล่น closure ใน python เต็มที่เลยครับ

funcs = []
i=0
def funcfactory():
    global i
    i += 1
    j = i
    def callback():
        print j
    funcs.append(callback)
 
funcfactory()    # ได้ callback ที่มี j = 1
funcfactory()    # ได้ callback ที่มี j = 2
funcfactory()    # ได้ callback ที่มี j = 3
print funcs
for f in funcs:
    f()

list funcs จะเก็บ function ‘callback’ ที่มีโค้ดแบบเดียวกัน (print j) แต่มี context ต่างกัน (j = 1, 2, 3)

closure = (function, environment ของฟังก์ชั่น)

Edit: ข้อจำกัดสำคัญของ Closure ใน python คือ “อ่านได้อย่างเดียว” วิธีแก้ปัญหาทำได้โดยส่ง reference แทนตามตัวอย่างใน [ref]

ใน Python 3 มีคีย์เวิร์ด nonlocal ไว้ใช้อ้างถึงตัวแปรที่อยู่ใน Scope ก่อนหน้าได้